سلام
امان از دیشب و این ذهن ترسو و فعال.
دیشب امیرحسین خواب بود ساعت ۱ونیم بود.دیدم شلوارش خیسه. پوشکش زده بود بیرون.
یهو یاد حرف مادرشوهر افتادم که همیشه میگه من بچه هام اصلا شبا خودشون رو خیس نمیکنن و بچه جاری رو مورد مذمت قرار می‌داد.
خلاصه ذهن منفی و ترسو من شروع کرد داستان سرایی و خیالبافی.
وای خدای من😔
یکساعت طول کشید و رفتم دیفن هیدرامین خوردم.
خیلی ذهنم گاهی اذیت میکنه.ی موضوع کوچیک رو بزرگ میکنه که چی؟؟
شاید برم پیش ی متخصص اعصاب، ی قرصی چیزی بده.
دو دفعه است اميرحسين رو تنهایی میشورم.
دوست ندارم همه مسئولیت های خونه و بچه ها گردن من باشه،همیشه مامانم رو از این کار برحذر می‌داشتم و عیب میگرفتم ازش.
حالا خودم😔😊
در مورد بچه ها که پست قبل گفتم😇
امروز دخترخاله اومد، شوهرش اهل کار نیست، دائم تو خونه و خوابه.
میگه شوهرم گفته عزرائیل روزی ۳۰۰ مرتبه میاد به آدم سر میزنه، هر وقت منو میبینه با خودش میگه این که باز خوابه🤪
به قول دخترخاله ام اصلا هیچ انگیزه ای واسه زندگی نداره.
دارم صوت های تربیت فرزند گوش میدم.
نکات خوبی داره.
من خودم در دوران بارداری بیشتر و شیردهی کمتر و حالا تقریبا کمتر حس تنهایی داشتم.
خیلی خوبه حس کنی همسرت همراهته.
متاسفانه همسرجان ی اخلاقی داره مصداق از ی سوراخ دو بار گزیده نشم(همین بود فک کنم )
هر چی زندگی قبلی محبت میکرده و توجه و می‌رسیده به زن و فرزند، تو این زندگی میلی نداره.
دلم میخواد گاهی ازش بپرسم قبلا هم همینطوری بودی ولی بی خیال میشم.
دیشب میگه از محبت خیری ندیدم.
خلاصه گاهی دلم میگیره ،دچار کمبود روحی و عاطفی و توجه و محبت میشم.
فک کنم این مشکل خیلی از زنان ایرانی و شاید هم جهانی باشه(عجب همذات پنداری کردم🤪)
دیشب داشتم فک میکردم خانواده ما انگار در ازدواج همچین خوش روزی نیست.
ناشکری نمیکنم.
ولی تو ازدواج دردسر فراوون داریم از خواستگاری تا به بعدش.
ی زمانی در به در منتظر ی شوهری وقتی هم میاد بر خلاف انتظارت میشه با اینکه خداییش همسران خوبی هستیم.
یعنی من خودم رو نگاه میکنم واقعا کم نمی‌ذارم برای همسر و فرزندان و خونه و بقیه چیزها...
حالا میذارم به پای پاداش خدا🤲
چند وقت بود که نگران ازدواج خواهرا بودم، با خودم گفتم نگرانی چه سودی داره فقط انرژیتو کم میکنه .
پس بسپر به خدا انشالله درست بشه.
امیدوارم بتونم درگیری های ذهنمو و نگرانی هامو کم کنم و حل بشه که فبهاالمراد.
خوش باشین😍