سلام
روز اول که میم رفت خیلی ترسیدم نکنه از پسش بر نیام و بچه ها اذیت کنن
ولی خوب اونا هم نسبت به قبل کمتر اذیت کردن و دل و دماغ فضولی رو نداشتن.
بالاخره چهارشنبه اقامون😊اومدن و دیروز و امروز و شب یلدا درگیر مراسم ایشون هستیم.
سبک مهمونی و رفت و آمد ها و مراسم های خانواده میم با ما فرق میکنه واسه همین زیاد نظر نمیدم .
بر عکس ما که خیلی اهل رسم و رسومات هستیم اونا اصلا اهلش نیستن .
امروز جمعه هم حسابی کار بود چه ظرف و چه لباس...
الان هم ی عالمه قابلمه رو باید برم بشورم😢
ناهار عدسی درست کردم .شب هم خانواده میم رو رستوران دعوت کردیم به صرف ولیمه.
خانواده ما هم قرار شد شام شب یلدا رو ما برعهده بگیریم و خونه مامانم باشه...
خدا رو شکر بارون خوبی اومده انشالله که ادامه داشته باشه ..
دیشب هم رفتیم واسه نی نی لباس خریدیم، گفتم ی وقت مشکلی پیش میاد طفلی لخت نمونه تو بيمارستان 😄
فردا شنبه هم باید برم سونو ۳۲ هفته ( وای چه قدر زود گذشت)
اوایل اصلا فکر نمیکردم زنده بمونم دقیقا ۷۲ روز دراز کشیده بودم و حالت تهوع شدید ، الان هم هنوز ادامه داره ولی دیگه تحمل میکنم.
چه روزای سختی رو گذروندم.
خدا رو شکر میکنم که به اینجا رسیدم و ۶هفته دیگه احتمالا تمام بشه انشالله.
تصمیم گرفتم همین طور کوتاه بنویسم و ی خبر بدم از خودم.
اینجوری بهتره.