سلام 
۱-دوستم میگفت جلوی همسر نباید خودسانسوری داشت، میخواستم بگم من که کامل سانسور شدم ولی خودمو باز اونجا هم سانسور کردم.
یادمه اوایل ازدواج یکی دیگه از دوستان میگفت هر حرفی رو نباید به همسر گفت و من مخالفت کردم که نه باید با همسر صمیمی بود و اگه حرفا تو بهش نزنی به کی بگی و باید راحت باشی!!😁
زمان گذشت و من دیدم به خاطر کوچکترین حرفی که برای من خنده دار و طنزه همسرجان عصبانی میشه و از کوره به در.
تازه به این نتیجه رسیدم که ببببله!نباید هر حرفی رو به همسر و شاید بقیه زد.
من اصولا آدم دهن چفتی هستم و خیلی در مورد خودم و زندگیم صحبت نمیکنم ولی بعد ازدواج به شدت دهن لق شدم به دلایل روحی و روانی که فکر میکنم در جریان هستید😊
۲-در باب خودسازی و خودشکوفایی این مدت، این هفته به این نتیجه رسیدم که من در طول این مدت به شدت خودسانسوری داشتم چه از نظر روحی،  روانی، گفتاری،عاطفی، مالی و...
حالا تصمیم به برون ریزی دارم !امیدوارم برون ریزی عاقلانه ای داشته باشم.
۳-اگه همسرتون از نظر احساسی، روحی و عاطفی واکنشی نسبت به شما بروز نده، شما چی کار میکنید؟
آیا همچنان به محبت و پراکنش عاطفه ادامه میدید؟