سلام
۱-روانشناسی میگه ۴تا۷سال طول میکشه تا در یک خانواده ناتنی جایگاه خودت رو پیدا کنی.
من اوایل باور نمیکردم این حرف رو ولی الان بهتر متوجه می‌شم که نیاز به زمان دارم تا بعضی از احساسات و ادراکات منفی خودم رو مثبت کنم.
صبح تقریبا ۲۰ تا از افکار و باورهای منفی خودم رو نوشتم تا رها بشم.
۲-من همیشه تصورم از خانواده ام یک خانواده اهل احترام ادب و عاشق بود.ادمهایی که در کنار هم با مهربانی و عشق زندگی می‌کنند و تلاش دارند این احساسات رو به دیگران هم منتقل کنند البته الان هم خانواده خوبی دارم ولی گاهی که همسر با بچه ها دعوا میکنه و از دستشون عصبانی میشه یا خودم از دست بعضی رفتارهاشون ناراحت میشم، متوجه می‌شم که زندگی بر اساس ذهن پیش نمیره بلکه با واقعیت میره جلو.
۳- گاهی که دارم فک میکنم که شاید همسرجان علاقه ای به زندگی قبلی هنوز داره، یاد دخترا و پسرایی می افتم که دائم دوست میشن و به هم میزنن با خودم میگم بی خیال، ذهن و احساس هر کسی متعلق به خودشه و به من ربطی نداره مثل الان که من با ذهنم درگیرم و همسری هیچ چی نمیدونه.

مگه اینکه به رابطه مون اثر بذاره که تا حالا که نداشته البته ی سری مسائل بوده که گاهی دلم میخواسته ازش بپرسم قبلا هم همینطور بودی یا نه هميشه همینجوری هستی ولی خوب سکوت رو ترجیح دادم.

خداوند کمک کنه تا عاقبت بخیر بشیم.