وقتی خونه بابا جوون مریض میشدم که اصولا سرماخوردگی بود خیلی کیف میداد راحت میخوابیدی، سوپ و شیر و دم نوش و  میوه به راه
فارغ از همه عالم استراحت میکردم  و چقدر من سرماخوردنو و خوابیدناشو دوست داشتم.
حالا سرماخوردم همسرجان مهربونه اگه بهش چیزی بگی انجام میده ولی خوب اینکه یه نفر مثل مادر جان خودجوش برات کاری انجام بده و بهت برسه خیلی لذت بخشه.
سوپ درست کردم ولی نمیدونم چرا خوب از کار در نمیاد.
دیگه تصمیم گرفتم درست نکنم.
توی خونه شوهر خودت به همه باید برسی و همچنین به خودت.
دوست دارم ی روز کامل تنها ی جایی باشم که فقط استراحت کنم بدون هیچ دغدغه ای و یکی هم به خوبی ازم مراقبت کنه .
قبول دارین مردها کمتر میتونن پرستاری کنند انگار حوصله درد و مریضی و رنجوری به خصوص زن رو ندارند.
اخه یکی از دوستام همیشه به من میگه مردا زن شاد دوست دارند خودتو شاد و پرانرژی نشون بده نمیدونم این حرفها رو کی دراورده ؟
زن هم ادمه تازه خیلی حساس تر و لطیف تر و عاطفی تر از مرده واسه همین زودتر میشکنه ناراحت میشه و غمگین
چه درخواست بی جایی از ما زنان دارن مگه نه؟
واسه همینه که افسرده میشیم چون باید همیشه شاد باشیم و به احساسات دیگه مون توجه نکنیم و بروز ندیم.
ای بابا امان ازاین تفکرات!
تمرین هفته:
من ادم منفی نگری هستم واسه همین می خوام مثبت اندیش بشم.برای این کار بهتره گوش دادن فعال رو تمرین کنم یعنی وقتی کسی داره با من صحبت میکنه فقط گوش کنم و روی حرفاش تمرکز کنم نه اینکه بگردم نکته منفی شو پیداکنم ویا دنبال راه حل باشم براش و یا شاهدمثال براش بیارم که اره فلانی مثل تو بوداینجوری کردو یا بعدا به حرفاش فکرکنم که اره فلانی اینجوری گفت پس اینجوریه.
فکرمیکنم فقط گوش دادن درمرحله اول برای مثبت اندیشی مفیده.

یاحق