اعتماد در ازدواج لازمه الهه گرامی ولی اشتباه نکنیم ، اعتماد حداکثر 70-80% بیشتر محقق نمیشود . ما حتی پیش می اید که خودمون هم به خودمون ناغافل گل میزنیم ! یه جاهایی یه حرفهایی میزنیم که بعدش پشیمان میشویم چه برسد به اینکه به یک نفر دیگه بخواهیم اعتماد بالا بیابیم. این را نوشتم تا بدانید که با اعتماد یمتوسط رو به بالا نیز میتوان ازدواجی موفق آغاز کرد

اما درباره سوال اصلی شما باید بگویم که مهم اینه در درجه اول ، طرف علائم خطر نداشته باشه.
علائم خطر :
۱- زخم حل نشده از رابطه عاطفی قبلی
۲- هرج و مرج در سبک زندگی ( بی نظمی/ بی هدفی/ نوسان شدید )
۳-ناتوانی در بیان خود و احساسات خود
۴-انواع اعتیاد ( الکل/ اینترنت...)
۵-رابطه مخدوش با خانواده ( چه وابستگی زیادی که طرف فکر میکند ادب در برابر خانواده دارد در حالیکه استقلال ندارد ، چه بی اعتنایی به خانواده خود )
۶-وضعیت اجتماعی نا معلوم ( تکلیف سربازی و شغل و دورنمای اری اش نامعلوم باشد، هنوز نداند میخواهد ادامه تحصیل بدهد یا ندهد

7-هنوز نداند میخواهد کجای کره زمین زندگی اش را شروع کند )

الهه گرامی! اگر نگرانی هایی از جنس بالا نماند ، بررسی نکات مشترک ، ارزشمند میشود :

۱- تفاهم و صمیمیت نسبی

۲-خوش آمدن فیزیکی

۳- به دل نشستن اخلاق و معاشرت طرف

۴- افقهای مشترک فلسفی و اهدافی

۵- نقشهای مشابه همسری در ذهن دو طرف

۶-شباهت خانواده ها یا حداقل ، امکان برقراری رابطه بین کلیت دو خانواده