چند روز پیش با یکی از بچه ها صحبت می کردم که عقده! گفت: هزینه های ازدواج خیلی بالاس بهش گفتم خوب یه جشنه ساده بگیر، این قدر نه خودت و نه شوهرت اذیت نشید! گفت: من فقط یه دخترم و باید جشن برام بگیره!

من خودم خیلی حساس نیستم روی قضیه جشن همچین برام مهم نیست! دوست دارم ولی نه این قدر که بخام خودم و همسرمو سر این اذیت کنم کلا آدم راحتی هستم به قول دوستم به خودت خیلی سختی نمیدی!

به نظرم  هر کس باید با توجه به شرایط خودش یه کاری رو انجام بده به قول مادربزرگ من:« آدم باید به سرمایه اش نگاه کنه نه به همسایه ش!»

شاید من دارم اشتباه می کنم نمی دونم فک نکنم یه دختر بودن دلیل منطقیه باشه!

پ.ن1: میگم خدایا: من که اینقدر دعا می کنم یه همسر خوب می خوام واسه چی این جوری میشه! آخه نمیدونم شاید ...!